header verhalen

 


 

Overzicht verhalen

01- De grafvondst van mijn stamvader Kan Keng Tiong en het fenomeen van Mandarijnen in Nederlands Indië

02- Het massagraf

03- Djakarta, Jalan Teuku Umar 15, het laatste huis van H.H. Kan

04- Het nummer op de gele Universitas Indonesia jacket

05- Het Amateur Orkest van Djakarta

06- Algemeen Vernietigings Corps

07- De Chinese Heren van de Thee

08- De voorouderaltaren van de Kan-Han-Tan clan

09- De Doodskist van overgrootmoeder Thung Leng Nio als voorbeeld van een Traditionele Chinese Kist

10- Tan Goan Piauw en Thung Leng Nio

11- Villa Meiling, te Bandoeng, een historisch gebouw voor Nederlands Indië

12a- Tan Tjoen Lee en Han Tek Nio
12b- Tan Tjoen Lee
12c- Han Tek Nio

13- Kan Keng Tjong overzicht

14- Desiree Tan (Hoei Nio)

15- Bommeltje

16- H.L.L.Kan en de Opium- en Zoutregie in Nederlands Indië

17- Muziek in mijn familie

18- Gedong Dalam - een Paladio Villa in Nederlands Indië

19- De Dood van Ferry Tan en de mislukte doofpotaffaire van s.s. Insulinde

20- De verdwenen Compagnie Seepers van de Stadswacht van Batavia

21- Han Oen Lee en Kan Oe Nio

22- Ganti Nama, de verplichte naamsverandering van Chinese Indonesiers en andere racistische regels in Indonesie

23- Begrafenissen en graven bij de familie Kan-Han-Tan

24- Tan Tjoen Liang de eerste Nederlands Indische Chinese Ingenieur  aan de TH Delft.

 

 

 
 
 
 

14.Desiree Tan (Hoei Nio)

deze td springt steeds naar links, niets helpt, dan maar een tekst er in
vergrootglas_kleinstamboomklein
pdf knop
 

Introductie

 
 
Bij het zoeken naar gegevens over mijn moeder Desiree (Hoei Nio) Tan op internet trof ik een merkwaardige foto van haar in een oude Sin Po krant. Volgens degene die het op internet had geplaatst, namelijk de kleinzoon van Kwee Thiam Tjing, de hoofdredacteur van Sin Po:
Ini gambar ada saja ambil dari harian Sin Po taon 1925, dimana baroe itoe Taon Prempoean Tionghoa di Indonesia rail gelar Mr dan boeka Praktek

(Dit beeld heb ik uit de Sin Po van het jaar 1925 gehaald, waarbij een Chinese vrouw in Nederlands Indië net haar Mr. titel had gehaald en direct een advocatuur praktijk opende)
Boven de foto en bericht was het logo van Sin Po en deze banier.

 
banier
 

De data zijn merkwaardig als men bedenkt dat mijn moeder is geboren in 1910. Dus in 1925  en 1929 was mijn moeder respectievelijk 15 en 19 jaar oud ofwel deze data kunnen niet kloppen.
Dit verhaal is geschreven om deze foute data te corrigeren en tevens additionele informatie over de echte studie en advocatuur van mijn moeder te publiceren.

     

Desiree Tan Hoei Nio

   
     

Natuurlijk trok dit berichtje van de oude Sin Po mijn aandacht omdat het onze moeder betrof en dus wij meer info daarover hadden.
Desiree Tan (Hoei Nio) is de jongste van 5 kinderen, geboren 13 september 1910 te Wadas (Krawang). Haar ouders zijn Tan Tjoen Lee en Han Tek Nio.

     
kw_111   kw 111 2
     

Ze slaagt voor haar  HBS eindexamen aan de KW III en gaat meteen in 1927 rechten studeren aan de “Rechtshoogeschool” in Batavia bij professor Kollewijn.

 

In de Bataviasche Studentenalmanak van 1931 vinden we terug dat ze betrokken is bij het bestuur van de Bataviasche vrouwelijke studentenvereniging als praeses.

     
bvsv1   bvsv2
     
bvsv3   bvsv4
     

In augustus1931 studeert ze af als Meester in de Rechten met als specialisatie Adatrecht.

     
adatrecht   adatrecht
     
examen1931
     

Foto van het examen op 26 augustus 1931 Batavia.

     
geslaagd   geslaagd2    
 
Na het examen op Koningsplein 13, Batavia (met door haar vader geschoten hertengeweien van het Javahert aan de wand) en voor de auto die ze cadeau kreeg voor het slagen voor haar examen.
         
geslaagd3   geslaagd4   geslaagd5
         
groepsfoto
         

Met vriendinnen van de BVSV na het slagen voor haar rechten examen met mijn vader als enige man.

     
bezoekbvsv
         

Bezoek van de BVSV aan Gedong Dalam te Buitenzorg in juli 1932.

         
advocaat  

Ze wordt ingeschreven bij de Balie van Batavia als advocaat, maar ze mag nog niet als advocaat praktiseren omdat ze nog niet meerderjarig is!  Dat is ze pas op 13 september 1931. Ze is de jongste (en de eerste?) vrouwelijke advocaat in Nederlands Indië.

     
bataviasche balie
     
personalia
     

Hulp bij het opzetten van een advocatenkantoor kreeg ze van Prof. Zeijlemaker van de Rechtshoogeschool te Batavia, zelf een voormalige advocaat. Het eerste kantoortje was is een kamertje in het kantoor van de heer Loa Sek Hie,  een vriend van haar vader Tan Tjoen Lee en mede vrijmetselaar.

     
knipsel    
     
verzoek ontheffing
     
passagierslijst
     

Helaas ging haar gezondheid achteruit en moest ze naar Davos Zwitserland om te kuren voor TBC. Zo staat ze op de passagierslijst van de Johan de Witt naar Genova en Amsterdam in maart 1933.

     
davos
  davos
     
davos balkan
  davos balkan
     

In het sanatorium te Davos heerste een heel streng regime. Zo moesten de TBC patiënten op bedden op het balkon slapen. De directeur kwam speciaal langs en trok de dekens weg, en owee owee als je een kruikje had!!!

De terugreis van Davos naar Nederlands Indië gaat via Oostenrijk, Hongarije, Duitsland en Italië.
Vaak vertelde hoogtepunten van die reis zijn:
Een was de bergbeklimming alleen met een gids die wachtte op een groep die niet kwam opdagen. Vooral dat de gids haar had overschat, ze kon wel de berg op komen, maar hoe kom je naar beneden, het was een heel angstig moment.
In Davos had ze een Hongaarse vriendin: Magda Mattyasovasky Rudnyanscky leren kennen. Dus in Budapest bezocht ze Magda met haar familie. Het adres van Magda was Budapest, XI Manyoki üt 14. Wat indruk had gemaakt was de rit in een koets met paarden over een brug naar het “Kasteel” in Budapest.

     
magda
     

Op de achterkant van deze foto een uitnodiging van Magda  om haar weer te komen bezoeken.
Toen mijn moeder in 1946, 1954 en 1972 weer in Europa terug was heeft geprobeerd met de familie in contact te komen. Helaas tevergeefs ook het Rode Kruis bracht geen uitkomst. Waarschijnlijk was het een joodse familie.

     
achterkant foto   magda salon
         

Verder vertelde ze vaak over de witte rotsen van Capri. Wat ook een blijvende indruk had gemaakt was het racisme tegen de Joden in Duitsland, vooral hoe de Joden door de HJ en SA uit restaurants en cafe’s werden geranseld. Ze heeft zich daardoor toen we moesten vluchten uit Indonesië tot het eind verzet tegen bestemming Duitsland. Laat nu uitgerekend Duitsland het enige land zijn van de gehele westerse wereld waar we direct welkom waren.
Terwijl ze aan het rondreizen was hoorde ze van een vriendin, Kitty Müller die ze in Davos had leren kennen, dat er een lijnvlucht tussen Amsterdam en Batavia zou worden geopend. Nou dat wilde ze wel meemaken dus werd ze één van de éérste passagiers van het lijntoestel “de Uiver”.

         
ondertrouw   ouders kan   ouders kan
         
verloving        
         

Terug in Batavia ging ze trouwen met mijn vader Louis Kan, haar neef.
Prof. Zeijlemaker was ook haar getuige bij hun huwelijk.
Er waren echter wat problemen bij dit huwelijk namelijk:
de ouders van mijn vader waren faliekant tegen dit huwelijk en verbraken elke ondersteuning geestelijk dan wel materieel. Eigenlijk is deze tegenstand tot nu toe een mysterie, van beiden families Kan en Tan waren de oudste kinderen en de één na oudste kinderen aan elkaar gekoppeld en ook getrouwd. Haar moeder Han Tek Nio, had net haar man verloren en wou geen stelling nemen tegen haar broer Hok Hoei Kan.
Mijn vader was nog niet afgestudeerd, dus uitzonderlijk voor die tijd zou mijn moeder kostwinner van het gezin worden. Met een huwelijksvoorwaarde gemaakt door Prof. Zeijlemaker stemde uiteindelijk de burgerlijke stand erin toe om het paar te trouwen.

         
volontair  

In 1937 studeert mijn vader af en begint zijn werkzaamheden als “Volontair” bij de Opium en Zoutregie.

     
opium en zoutregie
     
Mijn vader moest voor zijn werk bij de Opium en Zoutregie naar Surabaja verhuizen, dus opende mijn moeder een advocatenkantoor in hun huis in Surabaja. In 1938 kreeg mijn vader een functie op het hoofdkantoor te Batavia. Haar moeder de weduwe van Tan Tjoen Lee, Han Tek Nio was te Batavia inmiddels verhuisd van Koningsplein Oost 13 naar de van Heutsz Boulevard 13, mijn ouders mochten in het paviljoen komen wonen. Vanaf dat moment was haar kantoor in de voorkamer van het paviljoen tot ze stopte met haar advocatuur.
     
Bommeltje
     

Het bijkomend voordeel van deze locatie was dat haar moeder en haar vroegere Gouvernante Bommeltje konden meehelpen om op de kinderen te passen als mijn moeder aan het werk was. (meer informatie over Bommeltje zie verhaal 15; Bommeltje)
Zij heeft tijdens haar huwelijk en ook na geboorte van haar eerste kind als advocaat gewerkt.

     

Nawoord

   
     

Mijn ouders hebben altijd contact gehouden met Prof. Zeijlemaker. Toen ze tussen 1954 en 1957 weer in Nederland waren bezochten ze hem en zijn vrouw en kregen deze statie foto’s van de Universiteit Leiden. 

     
Prof Zeijlemaker   Prof Zeijlemaker en zijn vrouw.
     

Toen onze familie eindelijk in 1972 in Nederland mocht binnenkomen,  bezochten mijn ouders wederom Prof Zeijlemaker en zijn vrouw.

     
ouders met zeijlemaker    
     

N.B.: Dit artikel is eerder in verkorte versie gepubliceerd als Foto met Verhaal nr. 7 op www.CIHC.nl

 

terug naar begin